It is not just about the Numbers

2 years, 4 years,
5 months or 3.

Our relationship with someone is not based on how long we are together; long distance or not.

It always depends. Isn't it so crazy that everything is not absolute? Yes. Sometimes, we are in a relationship of years already and we end up treating each other as nobody. That after all those years you have shared together, all your efforts will be gone in just a snap and you'll realize that we are not really for each other. No regrets, but, what about those years you think you have wasted with the wrong person. It hurts to think that your precious time was spent with someone not meant for you.
Past is past, but really, there are times  I am alone and thinking about those things.

Again, no regrets.

It is a part of life that we need to accept. It happens. It is not a bad luck. It is a lesson learned. You helped him/her. You became a part of someone's life for years and believe it or not, even how bad that relationship went, still we are all a blessing to our ex's.

Enough for our pasts.
Counting distance, it is just a number. A product of Mathematics that only makes us feel farther to the person we love the most. All sums up to loneliness when we're thinking we are this far from him/her. Really. I hate Math but I love how this Mathematics adds my experiences to my present life and resulting to a wonderful me that I never imagined I will be.
True love has no measurements.
When you feel you're sure without any hesitations, you can always say YES.
You're not just gonna count how many years you've spent with your partner, you are not going to count how many times you forgive and forget.
It is not always based on that.

True love is selfless. True love doesn't care if it is too much. We should not be afraid of being "too much" anyway. It is our way of expressing ourselves. Whoelse in this world can spoil us but ourselves.
True love conquers all.

If you love someone, let yourself love that person. If you are not meant for each other, if you are the only one who's loving and hurting at the same time, do not worry for the love will fade peacefully.


Do not count years... just love the real love.

"Nami-miss mong umiyak?"

"Nami-miss mong umiyak?"

Madalas kong maisip yan sa twing napapagod ako sa trabaho, sa twing naiisip kong ang hirap hirap mag-ipon at kitain ng pera tapos sa isang iglap, madaling magastos. Sa twing ang hirap ng buong maghapon at parang hindi nakiki-ayon ang tadhana. Na parang walang nangyareng tama. 

Sa twing inis na inis ako sa mga alaga ko na hindi makinig sakin, at sa twing male-late na ako pero kalmado pa rin. Nang minsang mag-selos ako, nang minsang miss na miss ko na ang boyfriend ko at nararamdaman ko kung gaano sya hirap sa trabaho, lalong lalo na kapag wala akong magawa kundi magtiis sa sitwasyong ganito.

Tinanong sakin yan ni Kerk.

Sinagot ko ng OO. Kasi kapag puro negatives ang nararamdaman ko, hindi na ako mapaiyak. Parang naubos na ang luha ko. 

Pero ang totoo, umiiyak naman ako. 

Sa twing papasok ako ng simbahan, sa twing magpapasalamat ako sa Panginoon sa mga bagay na mayroon ako ngayon, napapaiyak akong talaga. 

Na parang kailan lamang ay puro ako hinagpis sa buhay at lagi akong nanghihingi ng lakas ng loob sa Kanya para sa pang araw araw kong buhay at para malampasan ko ang sakit na nararamdaman ko noon... 

Ngayon naman...

Ganoon pa rin, humihingi pa rin ako ng awa sa Panginoon na malampasan ko palagi ang lahat ng ito at lakas pa rin ng loob ang hinihingi ko. Alam kong ibibigay nya yon. 

Napapaiyak ako sa saya at hindi sa lungkot. 

Natuto akong magtiwala sa Panginoon ng buo kaya may tiwala rin ako sa novio ko at sa pagkakataon.

Mahirap magsalita ng tapos...

Ayokong sabihin na hindi na ako takot masaktan, pero yung feeling na alam kong kaya kong malampasan dahil nandyan ang Panginoon? Walang imposible. 

Hindi nya ibibigay sa atin ng walang magandangdahilan. 

Mahal tayo ng Dios. Magtiwala lang tayo.

Etong LDR? Maganda na yung habang bata pa lang nagkakahiwalay na. Kaysa saka pa lang magaabroad kung kailan may mga anak na. 

Para saakin, napakagandang oportunidad ang ibinigay na ito ng Maykapal. 

Pagpalain tayo ng Dios sa araw araw. Marami tayong dapat ipag-pasalamat kaysa ipaghimutok sa buhay. Napaka bata pa natin para mamroblema sa mga bagay na simple lang naman at kayang kayang maresolbahan ng pananampalataya at pagdarasal.

Matuto tayong tanggapin ang ipinagkaloob sa atin at huwag ng tumingin sa mga kung anong mayroon ang iba. 

Ang malupet na LDR ay hindi ang magmahal sa malayo. Kundi ang magmahal sa hindi mo pa nakikita, pero pinaparamdam ang pagmamaha niya. Si Lord yun. 

Amen.